Leven in kleur
“Misschien kun je de bovenkant van de trap niet meer halen, maar elke trede hoger dan waar je nu staat, geeft een mooier uitzicht.”“Misschien kun je de bovenkant van de trap niet meer halen, maar elke trede hoger dan waar je nu staat, geeft een mooier uitzicht.” Die woorden van Hans van Dam, expert op het gebied van Niet Aangeboren Hersenletsel, zijn een grote inspiratiebron voor Benhanan. Ze geven precies weer hoe hij in het leven staat: stap voor stap vooruit.
Een bijzonder levensverhaal
Benhanan studeerde aan de Tropische Landbouwschool in Deventer en daarna bodemkunde en geologie in Wageningen. Voor zijn onderzoek reisde hij naar Costa Rica, en trok hij met de bus dwars door Midden-Amerika. “Ik heb veel van de wereld gezien,” vertelt hij. Totdat zijn leven onverwacht stil kwam te staan: in zijn jonge jaren kreeg hij een zwaar motorongeluk in Bangkok. Hij lag in coma en werd wakker met hersenletsel.
Kunst als kompas
Na zijn ongeluk veranderde alles. “Ik moest mezelf opnieuw leren kennen,” vertelt hij. Vanuit zijn familie, allemaal kunstenaars, vond hij zijn weg in de kunst. Zijn eigen appartement is daar het bewijs van: kleurrijke schilderijen, beelden en boeken overal om hem heen. Kunst geeft hem rust in zijn hoofd en plezier in zijn dag. “Voor mij is het houvast en vrijheid tegelijkertijd.” Het is een taal die zonder woorden vertelt hoe het met hem is.
Op maandag, donderdag en vrijdag reist Benhanan naar Arnhem, naar Atelier 23. Daar schildert hij, maakt hij lino’s en boetseert hij. “We zijn met tien kunstenaars per dag. Dat inspireert mij.” Daarnaast volgt hij één keer in de twee weken muziekles: dan speelt hij piano of accordeon.
Zelfstandig met steun
Sinds 2010 woont Benhanan aan het Erdbrinkplein in Doetinchem. Hij is blij met zijn eigen plek. “Het is precies groot genoeg, en ik zit lekker centraal.” Hij kookt zelf en doet boodschappen met zijn driewielfiets. Iedere avond om half zeven komt de begeleiding even langs. “We bespreken de dag. Daar ben ik aan gewend en dat vind ik prettig.” De begeleiders vindt hij kundig en vriendelijk. “Ze denken mee en hebben goede ideeën.”
Rust, lezen en Pietje
Wie zijn woning binnenkomt, ziet meteen zijn liefde voor kunst en boeken. Overal liggen stapels. “Ik lees heel veel,” zegt hij lachend. Tussendoor fluit zijn gele kanarie, Pietje, vrolijk mee. In het weekend houdt hij zijn dagen meestal vrij. “Dan lees ik, of rust ik wat uit” Hij waardeert de vrijheid die hij hier heeft: “Ik leef zelfstandig, met fijne buren en goede begeleiding. En ik bepaal zelf wat ik doe. Die eigen regie vind ik belangrijk.”
Lijkt het je ook leuk om hier te wonen?