Die woorden van Hans van Dam, expert op het gebied van Niet Aangeboren Hersenletsel, zijn een grote inspiratiebron voor Benhanan. Ze geven precies weer hoe hij in het leven staat: stap voor stap vooruit.

Een thuis met overzicht

Lennert is 29 jaar en woont inmiddels vijf jaar in woongroep Pannerden. Hij voelt zich er gezien, begrepen en serieus genomen. “Ze laten me erg vrij, zolang ik daar goed mee omga. Ook vertrouwen ze erop dat ik het zeg als het minder gaat.” Die ruimte doet Lennert goed. Hij krijgt hulp wanneer dat voor hem nodig is.

Client Irma de Jonge Heijerveste Doetinchem

Ik hoef niet alles alleen te doen

Irma is 63 jaar en woont nu twee jaar in haar appartement op locatie Heijerveste. Ze heeft het naar haar zin. Ze is graag zelfstandig, maar vindt het prettig dat ze er nooit alleen voor staat als iets lastig is. “Ik kan rekenen op de begeleiding,” vertelt ze.

Client Marian Berendsen Heijerveste Doetinchem

Rust en vertrouwde gezichten

Marian is een vrolijke dame van 70 jaar en woont sinds kort op locatie Heijerveste. Na een hersenbloeding is haar leven ingrijpend veranderd. Ze zit in een rolstoel en heeft intensieve zorg nodig. Dat was wennen. Vooral omdat ze in haar hoofd nog veel wil, maar haar lichaam niet altijd meer meewerkt.

Met vertrouwen vooruit

Marieke is 51 jaar. Toen zij 13 was kreeg ze een ongeluk waardoor zij hersenletsel opliep. De revalidatieperiode was zwaar. Ze werkte keihard om vooruit te komen en bracht veel tijd door in een revalidatiecentrum. “Mijn geheugenproblemen zijn gebleven,” vertelt ze. “Maar ik heb geleerd om er zo goed mogelijk mee om te gaan.”Ondanks alles staat Marieke positief in het leven. Altijd met een lach, altijd optimistisch. “Zo is Marieke” vertelt haar vader.

Buiten bezig, binnen gezellig

Fred is 63 jaar en woont al veertien jaar aan de Tolhuisstraat. Hij heeft zijn eigen appartement, waar zijn broers en zussen soms op bezoek komen. Fred houdt van tekenen, vooral van landschappen. Daarnaast voetbalt hij bij DCS in Zevenaar, in het G-team. Daar is hij een sterke laatste man. “Maandag trainen we en zaterdag is de wedstrijd,” vertelt hij trots.

Hier wil ik oud worden

Jonny is 59 jaar en woont al zes jaar met plezier bij woonlocatie Magnoliaweg. Hij heeft een appartement op de begane grond. “Door mijn hoogtevrees is dit voor mij een fijne plek,” vertelt hij. Zijn dagen zijn goed gevuld. Vier dagen per week werkt hij in het Borghuis in Doetinchem, in de bediening en in de keuken. “Ik vind het leuk om mensen te helpen.” Daar wordt hij blij van.

Een fijne plek voor Rayan

Rayan is vier en een half jaar oud. Een vrolijke, lieve jongen met een grote glimlach. Al bijna twee jaar gaat hij naar ’t Kempske. Zijn moeder vertelt: “De eerste jaren waren moeilijk. Hij was vaak ziek, had veel oorontstekingen en moest geopereerd worden aan zijn oren en neusamandel. Hij at minder, stopte met praten en trok zich terug in zijn eigen wereldje.” Het viel op dat hij langzamer was in zijn ontwikkeling.

Elke voelt zich hier thuis

Elke woont sinds 2010 op De Vergert in Duiven. Ze was de eerste die het huis uit ging, en dat was best spannend. Inmiddels woont ze hier al vijftien jaar met veel plezier. Haar ouders vertellen: “Elke houdt veel van gezelligheid. We zien dat ze hier op haar plaats is en gelukkig is.”

Verhalen van cliënten, hun verwanten, vrijwilligers en medewerkers