Centrale Verwantenraad: een stem voor cliënten die niet voor zichzelf kunnen opkomen
"Dit vrijwilligerswerk geeft me een veel bredere kijk op de zorg dan alleen de situatie van mijn zus."Toen Ineke van Meggelen in 2012 de officiële belangenbehartiger van haar zus werd, besloot ze direct actief te worden binnen Zozijn. Wat begon bij een kleine raad op de woonlocatie in Raalte, leidde in 2024 tot haar rol als voorzitter van de Centrale Verwantenraad (CVR).
Waarom ben je vrijwilliger?
Mijn zus woont al 52 jaar bij Zozijn. Nadat ik haar officiële vertegenwoordiger werd, ben ik in de lokale verwantenraad gestapt. Ik wilde simpelweg snappen hoe de zorg precies werkt. Als je goede beslissingen voor een familielid wilt nemen, moet je het systeem begrijpen. In 2022 kwam er een plekje vrij bij de Centrale Verwantenraad. Omdat ik net gestopt was met werken, had ik de tijd en energie om op een ander niveau mee te praten over de organisatie.
Je bent sinds kort voorzitter van de raad: waarom en wat doe je precies?
Iemand moet de kar trekken en ik had er de tijd en de ruimte voor. Als voorzitter ben ik het gezicht van de raad. Ik praat met de bestuurders over geldzaken en de kwaliteit van de zorg. Ook heb ik veel contact met de Centrale Cliëntenraad. Ik houd van structuur en duidelijke afspraken. Samen zorgen we ervoor dat onze adviezen ook echt worden opgevolgd.
Waarom is de stem van verwanten belangrijk?
Het liefst zien we dat cliënten voor zichzelf opkomen, maar een grote groep, zoals mijn zus, kan dat niet. In die gevallen is de familie aan zet. Wij zijn hun stem. Op de locaties praten we mee over praktische zaken, zoals de inrichting van een nieuw gebouw. In de centrale raad kijken we naar het grotere geheel. We zorgen dat de regels van Zozijn ook in het dagelijks leven goed uitpakken voor de cliënten en hun verwanten. Wat ik echt belangrijk vind, is dat medezeggenschap zo dicht mogelijk bij de cliënt zelf blijft. Pas als iemand echt niet voor zichzelf kan praten, komen wij als verwanten in beeld om hun stem te laten horen.
Hoe kijk jij naar de rol van verwanten of vrijwilligers?
Het is goed om te zien dat er naar een nauwe samenwerking tussen de medewerkers en verwanten en/of vrijwilligers wordt gewerkt. Hiermee geven we de zorg op een toekomstbestendige en inclusieve manier vorm. Het is wel belangrijk dat het niet té zwaar wordt voor de verwanten. Daarover moeten we met elkaar in gesprek blijven.
Wat levert dit vrijwilligerswerk je zelf op?
Het geeft me veel plezier en voldoening. Ik leer elke keer nieuwe dingen, bijvoorbeeld hoe wachtlijsten werken. Het geeft me een breder beeld van de zorg. Ik vind het ook fijn om iets te doen voor de plek waar mijn zus al zo lang woont. Zij kan het zelf niet, dus doe ik het met liefde voor haar en voor alle anderen.