Rust en aandacht voor Paul

Zijn zus vertelt: “In het begin was het wennen voor hem. Maar hij zit hier echt op zijn plek. Vaste structuur en vertrouwde omgeving: dat past bij Paul.”

Kleine dingen, groot plezier

Paul heeft een laag ontwikkelingsniveau. Toch maakt hij af en toe grapjes, of verrast hij zijn familie met een volzin. Zijn woordenschat is de laatste jaren verbeterd. Dat komt volgens zijn zus door de aandacht die hij hier krijgt. “Bijvoorbeeld op de dagbesteding tegenover de woning. Daar leert hij woordjes die hij later herhaalt. Soms met een grapje erbij: ‘Ben Slinkman? Ben is een Stinkman!’ Dan ligt hij helemaal in een deuk.”

Alles proberen

Zelfstandig is Paul niet. Hij krijgt hulp bij alles. Maar dat betekent niet dat hij niks zelf doet. “Ze begeleiding laat hem van alles proberen, bijvoorbeeld zelf sokken aantrekken.” Zo zoeken ze uitdaging in de kleine dingen. Zijn zus heeft een warm gevoel bij de begeleiding. “Ze kennen hem goed. Laatst had hij wondroos. Daar kwamen ze snel achter en is er meteen gehandeld.”

Op mijn manier

Op de woning is er een bewoonster met wie Paul goed klikt. “Ze zingen samen liedjes of communiceren met woordjes, geluiden. Op hun eigen manier zoeken ze elkaar op.” Ook zijn familie komt regelmatig langs. “Op zondag gaan we bij hem op bezoek. Of hij komt bij ons thuis. Dan drinken we standaard samen een colaatje en rijdt Paul een rondje door de buurt. Over de brug, langs het station. Hij geniet van alles wat hij onderweg ziet.”

Een fijne plek voor Paul

Zijn zus is duidelijk: “De Molenkamp is een plek waar Paul zich gezien voelt. Hij gedijt hier. Wij kunnen de zorg die hij nodig heeft niet bieden. En dat hoeft ook niet. Hier zit hij op zijn plek. Wij zijn blij dat hij zich hier zo thuis voelt.”

Lijkt het je fijn om hier te wonen? Kijk dan voor meer informatie op De Molenkamp - beschermd wonen voor mensen met een ernstige verstandelijke en lichamelijke beperking