Verhalen van cliënten, hun verwanten, vrijwilligers en medewerkers
-
Hier kan ik mijn creativiteit kwijt
Marco (32) komt vier middagen per week naar Atelier Warempel. Vanuit zijn woonplek in Gorssel fietst hij naar de dagbesteding. In het atelier begon Marco ooit met lino’s, maar al snel ontdekte hij dat sjablonen meer uitdaging geven. “Ik ben snel vooruitgegaan met sjablonen,” zegt hij trots. Zijn begeleider vertelt bevestigend: “Daarin heeft Marco zijn passie wel gevonden.”
-
Zoë steekt graag haar handen uit de mouwen
Zoë is 26 jaar en komt op maandag en dinsdag naar De Wasserië. Ze werkt hier al een jaar met veel plezier. Ze woont in Brummen en wordt ’s ochtends met de bus opgehaald. Om 15.00 uur gaat ze na een geslaagde werkdag weer naar huis.
-
Groeien in de horeca bij de Koffie-Bar
Shakira is 20 jaar en weet al lange tijd dat de horeca bij haar past. Ze begon ooit in een kantine en voelde meteen: dit is iets voor mij. Inmiddels werkt ze op maandag en woensdag bij de Koffie-Bar en blijft ze zich ontwikkelen. Shakira woont in Warnsveld en komt op de fiets naar haar werk. Haar week is lekker gevuld met werken en leren, precies zoals bij haar past.
-
Chantal werkt weer met trots en vertrouwen
Chantal Megelink heeft veel negatieve werkervaringen. Dat komt doordat zij in haar eerdere werk een te hoge werkdruk en te veel verantwoordelijkheid ervaarde. Ook kon zij het werk niet in haar eigen tempo doen. Dat maakte Chantal onzeker. Ook kreeg zij daardoor lichamelijke klachten. Chantal dacht dat ze nooit werk zou vinden waar zij helemaal op haar plek zou zijn. Tot ze in contact kwam met de jobcoach van Zozijn…
-
Leven in kleur
“Misschien kun je de bovenkant van de trap niet meer halen, maar elke trede hoger dan waar je nu staat, geeft een mooier uitzicht.” Die woorden van Hans van Dam, expert op het gebied van Niet Aangeboren Hersenletsel, zijn een grote inspiratiebron voor Benhanan. Ze geven precies weer hoe hij in het leven staat: stap voor stap vooruit.
-
Een thuis met overzicht
Lennert is 29 jaar en woont inmiddels vijf jaar in woongroep Pannerden. Hij voelt zich er gezien, begrepen en serieus genomen. “Ze laten me erg vrij, zolang ik daar goed mee omga. Ook vertrouwen ze erop dat ik het zeg als het minder gaat.” Die ruimte doet Lennert goed. Hij krijgt hulp wanneer dat voor hem nodig is.
-
Ik hoef niet alles alleen te doen
Irma is 63 jaar en woont nu twee jaar in haar appartement op locatie Heijerveste. Ze heeft het naar haar zin. Ze is graag zelfstandig, maar vindt het prettig dat ze er nooit alleen voor staat als iets lastig is. “Ik kan rekenen op de begeleiding,” vertelt ze.
-
Rust en vertrouwde gezichten
Marian is een vrolijke dame van 70 jaar en woont sinds kort op locatie Heijerveste. Na een hersenbloeding is haar leven ingrijpend veranderd. Ze zit in een rolstoel en heeft intensieve zorg nodig. Dat was wennen. Vooral omdat ze in haar hoofd nog veel wil, maar haar lichaam niet altijd meer meewerkt.
-
Met vertrouwen vooruit
Marieke is 51 jaar. Toen zij 13 was kreeg ze een ongeluk waardoor zij hersenletsel opliep. De revalidatieperiode was zwaar. Ze werkte keihard om vooruit te komen en bracht veel tijd door in een revalidatiecentrum. “Mijn geheugenproblemen zijn gebleven,” vertelt ze. “Maar ik heb geleerd om er zo goed mogelijk mee om te gaan.”Ondanks alles staat Marieke positief in het leven. Altijd met een lach, altijd optimistisch. “Zo is Marieke” vertelt haar vader.